Iacobi Micylli Sapientia

Quid non dies longa abstulit?
Aut sivit uno esse in loco?
An divitum ingentes opes?
Formaene ridentis decus?
Roburne praevalidae manus?
Quidquamne, quod mundus creat?
Haec omnia ac quidquid dedit
Mox tempus editum rapit.
Quid? Sempiternum ergo est nihil?
Sapientia est rerum omnium
Aeterna sola, ac nullius
Injuriae vi tangitur.
Non imber hanc afflixerit,
Non fluctus undantis maris,
Non laeserit saevum Iovis
Flumen tonantis horridum
Sapientiae invictum caput.

Πάντα χρόνος φθίνει μακρὸς,
Μὴδ’ ἔμπεδον μηδεὲν ἐᾷ,
Οὐ πλοῦτον οὐδὲ χρήματα,
Οὐ κάλλος οὐδέ τοι κράτος,
Οὐδ’ ὁτιοῦν κόσμος τρέφει.
Πᾶν γινόμενον φθείρει χρόνος.
Μόνη δὲ πάντων ἄφθιτος
Σοφίη μένει καὶ ἀβλαβής.
Οὔτ’ ὄμβρος οὔτε κύματα,
Οὔτε φοβερὸν Διὸς βέλος
Ἀπολεῖν δύναιτο πώποτε
Σοφίας ἀνίητον σθένος.

From Opuscula graecorum veterum sententiosa et moralia, p. 196.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: